Ben, aileden geçen bilinmeyen bir genden dolayı hastalık hastasıyım. Milyor tane hastalığım olduğu gibi, alakalı alakasız herkese bu hastalıkları ayrıntısıyla anlatarak onları korkutup kaçırıyorum. Bu gün buraya son kez içimi döküp bu mevzuyu sonsuza dek kapatmaya karar verdim. Olmadı tüm arkadaşlarımı doktorlar arasından seçicem!
Beden sağlığım fena değil esasen. Kan değerlerim falan süper, iyi kolesterolüm acayip yüksek, tüm organlarım yerli yerinde çok şükür. Fakat insanın kafası hasta olunca yaşadığı sinir stres bedenine yansıyor. Stres kaynaklı migren, reflü (ki bu beni mahvediyor) gibi ufak tefek şeyler var. En çok kaygı bozukluğundan (anksiyete) çekiyorum. Onda da inat edip antidepresanı bıraktım aylar önce. Arada ufak tefek ataklar olsa da kendimi kontrol edebiliyorum. Terapistime de beni sevgilime karşı doldurduğu için kızıp gitmeyi bırakmıştım. Bazen bu ikiliye çok ihtiyaç duyuyorum ama sonra geçiyor.
Bir de insanların hastalıklarını teşhis etmeye bayılıyorum nedense. "Başım ağrıyor" diyene başının neresinin ağrıdığını, başka belirtileri de sorup teşhis koyuyorum "aa canım senin tansiyonun yükselmiş ondan" diye. Dışardan bakıp düşününce çok saçma geliyor cidden. Fahri doktor gibi geziyorum ortalıkta.
Bir de zamanında sevgilim bana tartışırken "hasta mısın?" demişti de çok üzülmüştüm. Şimdi küfretse o kadar üzülmüyorum. Nasır mı tuttum bilemedim.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

1 yorum:
İnsanlar, sen hastasın veya psikolojik rahatsızlıkların var diye senden uzaklaşmazlar aksine sana yardım etmek için çabalarlar. En azından düzgün insanların yaptığı budur. İnsanları senden uzaklaştıran şeyin karakter yapın, onlara karşı davranış şeklin değil de rahatsızların olduğundan eminsen bırak dünyanın öbür ucuna gitsinler, zira hayır gelmez öylelerinden.
Anksiyete gerçekten kötü birşey, ciddi boyutlarda olmasa da bir kaç yakın arkadaşımın da sorunu vardı. İlaç kullanmadıkları dönemlerde genel olarak karamsar olduklarını söyleyeceğim ama gördüğüm kadarı ile sende pek iyimser sayılmazsın.
Söylemek haddim değil ama terapistinin de seni sevgiline karşı doldurduğunu sanmıyorum. Yazdıklarından anladığım kadarı ile farkında dahi olmadan insanlara gereğinden fazla değer veriyorsun ve onları kendinden önemli görüyorsun, umarım sevgilin bir duygusal vampir (http://sozluk.sourtimes.org/show.asp?id=15075418) değildir...
Nasır tutma konusuna gelirsek, nasır tutan sen değilsin aranızdaki ilişki. Bu sadece sevgilinle değil tüm herkesle olan ilişkilerin için de geçerli, ilişki denen şeyin yapısında var bu maalesef. Yeni tanıştığımız insanların yanında kaba davranmamak için elimizden geleni yaparız ama çocukluk arkadaşımıza hiç ağıza bile alınmayacak küfürler ederiz...
Her neyse, geçiyordum uğradım, okuyunca tutamadım kendimi yazdım. Seni kıracak veya üzecek bir söz sarfettiysem şimdiden affına sığınıyorum...
Yorum Gönder